نوشته های یکی از ته تغاری های خدا

واقعا عصبی کنندست که برای تابستونت کلی برنلمه بریزی ولی اونقدر خونتون رفت و آمد باشه که نتونی به هیچکدوم از برنامه هات درست و حسابی عمل کنی فقط یک ماه به شروع کلاسا مونده و من واقعا مضطربم که ترم جدید چقدر ممکنه سخت باشه خدا خودش کمکم کنه...

زمانی که کلمه ی "بهترین" ب یک "رفیق" اضافه میشود , یقینا تعهد های زیادی نیز به او واگذار خواهد شد! پس اول بسنجید که تحمل متعهد ماندن را دارید و سپس برای این صفت(بهترین رفیق) داوطلب شوید! ...

باید به چشم پزشکی برد این جماعت را!! اگر این صاحب مقامان نمیتوانند افرادی که شب هایشان را بانگرانی نان فردایشان به صبح میرسانند ,را بینند تقصیر خودشان نیس!!! آنها در پول هایشان آنقدر غرق هستند که چشمانشان از شمردن پول کم سو شده است ...دلم درد میگیرد که این همه فقر بعضی از مردم را ببینم ولی نتوانم کا...

تو به من یاد دادی معنی واقعی دوست داشتن چیه به من یاد دادی که دوست داشتن به این نیست که دلتنگ صدام بشی یاد دادی که دوست داشتن به این نیست ک وقتی داری باهام حرف میزنی حواست فقط به خودم باشه یاد دادی دوست داشتن به اینه که همیشه مطیع تو باشم یاد دادی اگه حتی متوجه شدم داری بهم خیانت میکنی بهت شک ن...

گاهی آدم چقدر از خودش دور میشه..گاهی حس میکنه اصلا خودشو دوست نداره...فکر اینکه در کل زندگیت هیچوقت خودتو اونجور که باید باور نداشتی خیلی عذاب آوره...اگه آدم خودشو واقعا دوست داشته باشه خودشو محترم بدونه هیچوقت چشم انتظار محبت و توجه دیگران و غریبه ها نمیمونه..تا جایی که یادمه از بچگی خودمو خوب باور...

یعنی آدم هیچ جا به اندازه شهرخودش به راحتی نفس نمیکشه.چقد هوای شهرم خوبه..هوای صمیمی خونه کجا و غربت اون شهر و آدماش کجا؟.. نگاه های نگران مادرم کجا و نگاه های ... کجا!..اما باید ساخت چون عاشق رشته امم و هرسختی رو حاضرم تحمل کنم.. بازم مث همیشه منتظرنگاه های گرمتون هسم دوستای مهربونم ...

یه زمانی وقتی کنارم بودی و نگاهم میکردی باورش سخت بود که روزی این نگاه خالی از احساس شود..اما حالا راحت باورکرده ام که حتی احساس تنفر هم تو چشمانت نیست...بی تفاوت شده ای ..کاملا بی تفاوت(درسته ک قراربود دیر به دیر آپ بشم اما نمیشه صدای این دل رو که این روزا سخت بیقرار شده خفه کرد..زیاد وقتم رو نمیگیره چون با گوشی آپ میشم)...

پر از بغضم..پر از آشوب..پر از دلتنگی و گریه..پراز ترس و پر از شگوه.. پر از کینه ،کسی اینو نمی بینه.. اونی که ساکته اینجا ،،گلوشو بغض پرکرده ..تموم دلخوشیش اینه خدا روزاشو میبینه...(خدایابخاطر به امیدتو این همه ریسک رو پذیرفتم کنارم باش نذار ترس تو دلم بیاد..)...

خدایا إنقد خوبی که دستانم قادر به وصف خوبی هات نیستن..واقعا دلم به حال اونایی ک قدرتت رو باور ندارن میسوزه..واقعا چطور میشه بدون اعتماد به تو ادامه داد به زندگی؟..من امروز یه ریسک بزرگ کردم و مطمئنم ک پشیمون نخواهم شد چون ایمان دارم ک نگاه نگرانت همیشه به بندگانت هست و تا تو هسی سنگهای جلو پام خودشون میرن کنار...خدایاشکرت ک همیشه هستی..خدایا! از اینکه حواست بهم هست،از اینکه همیشه دارمت ،یه دنیااااااااا ممنونم!...

بازم مثل همیشه اعتماد میکنم...به بزرگی تو..به قدرت تو...به حضور همیشگی تو..میدونم اگر این "اعتماد"نبود هرلحظه نگران حوادث غیرمنتظره و بدخیم زندگی بودم و روزای باقی مانده ی عمرم رو با ترس و اضطراب میگذروندم...من میدونم که "سپردن" همه چیز به تو یعنی نزدیک شدن به خوشبختی...پس میسپارمش به تو ; همه ی تنهایی هامو،دلتنگی هامو و تک تک هدفهام رو...ازت ممنونم که هستی بامعرفت ترین رفیق من. ...