اومدم به بهشت خودم

یعنی آدم هیچ جا به اندازه شهرخودش به راحتی نفس نمیکشه.چقد هوای شهرم خوبه..هوای صمیمی خونه کجا و غربت اون شهر و آدماش کجا؟.. نگاه های نگران مادرم کجا و نگاه های ... کجا!..اما باید ساخت چون عاشق رشته امم و هرسختی رو حاضرم تحمل کنم.. بازم مث همیشه منتظرنگاه های گرمتون هسم دوستای مهربونم