نوشته های یکی از ته تغاری های خدا

کاش یاد میگرفتیم...همانگونه که سلامتی جسم مهم استسلامتی روح چندین برابر از آن بیشتر مهم تر است!گویا وابستگی فراتر از حد به بعد جسمانی ، باعث شده که فراموش کنیم که کالبد کاملا موقتی است و آنکه همیشه می ماند بعد روحانی ماست!تمام تمرکزمان بر روی حفظ سلامتی جسمی است که روزی غذای موریانه ها میشود ، اما برای روح که سلامتی اش باعث شادی دنیا و آخرت میشود هیچ کار نکرده ایم!و چه غافل است آدمی!Let's block ads! بخوانید...

واقعا عصبی کنندست که برای تابستونت کلی برنلمه بریزی ولی اونقدر خونتون رفت و آمد باشه که نتونی به هیچکدوم از برنامه هات درست و حسابی عمل کنی فقط یک ماه به شروع کلاسا مونده و من واقعا مضطربم که ترم جدید چقدر ممکنه سخت باشه خدا خودش کمکم کنه...

سلام به دوستای خوبم وقت همتون بخیر..ببخشید یه هفته نبودم و بهتون سر نزدم..ییلاق بودم و نت جواب نمیداد ..یک هفته دور از فضای مجازی خیلی خوب بود ولی..بگذریم انگار آدما اگه بخوان اذیتت کنه هرجا که باشه چه تو دنیای مجازی چه دنیای واقعی زهر خودشونو میریزن ..نگم براتون...اما خب تصمیم گرفتم کمتر بیام توی دنیای مجازی و کمتر به مزاحم های دنیای واقعیم توجه کنم ..این همه مدت بخاطر چند تا آدم زبون نفهم حرص خوردم دیگه بسمه..الان فقط جواب زخم زبون این آدما سکوت و بی اعتناییه همین و بس..چقدر پرحرفی کردم دلم حسابی پربود..ممنون از معرفتتون که حتی در نبودم هم فراموشم نکردین و برام کامنت گذاشتین..دوستون دارم ...

میخواهم اعتراف کنم ک مثل گذشته حواسم بهت نیست...اعتراف کنم ک از تو مینویسم ولی ازت غافلم...آنقدر ذهنم را درگیر مشکلات دنیا کرده ام که اصلا فراموش کرده ام هدف از آفرینشم چه کسی باعث راحت نفس کشیدنم است. .فراموش کردم که اگر اکنون در آرزوی دیروزم زندگی میکنم همش بخاطر قدرت و اراده ی خدایی چون توبوده اس...

...

خدایا بهم انگیزه ای بده تا مقاوم باشم دربرابر هرچه ک سعی در تضعیف کردن روحیه ام داره.خدایا کمکم کن تا خودم و تواناییمو هم به خودم ثابت کنم هم ب دیگران و حتی ب اون استادی ک هربار با طعنه هاش دلمو میشکنه..خدایا دل شکستن تاوان داره ،مگه ن؟..خدایا مطمئنم اگ لطف تو نبود من هچوقت طاقت نمیاوردم ک توی این شهرغریب جدا از دلتنگی این طعنه ها رو تحمل کنم...ب امیدتو...

چقدر زود فراموش شده ام...یعنی حتی "شباهت اسمی " هم تو را یاد من نمی اندازد؟!......

یه زمانی وقتی کنارم بودی و نگاهم میکردی باورش سخت بود که روزی این نگاه خالی از احساس شود..اما حالا راحت باورکرده ام که حتی احساس تنفر هم تو چشمانت نیست...بی تفاوت شده ای ..کاملا بی تفاوت(درسته ک قراربود دیر به دیر آپ بشم اما نمیشه صدای این دل رو که این روزا سخت بیقرار شده خفه کرد..زیاد وقتم رو نمیگیره چون با گوشی آپ میشم)...

دلتنگت نمیشوم ، دلتنگم نمیشوی، دعایت نمیکنم،دعایم نمیکنی، با یادت حرف نمیزنم،مرا به یاد نمی آوری...اما... چرا هنوز توی خوابهایم وجود داری لعنتی؟......

خیره میشم به تو، خودت میدونی این نگاه پرالتماس چی ازت میخواد؟ میدونم ازم میخوای صبورانه جلو برم اما ترس من از عقب افتادن نیس ترس من نرسیدن به اون نقطه ایه که همیشه آرزوشو داشتم و دارم... میدونم با وجود تو نگرانی و ترس بی معنیه اما چه کنم! منم یه بنده ی بی معرفتم که اجازه میدم ترس و استرس هایی که منتظرکوچیکترین فرصت برای ورود به دلم هستن،جای امید رو بگیرن... اینجوری نگام نکن روسیاه تر میشم! به امیدخودت معبود من! ...

خدایا این چه مشکلی بود نزدیکه دانشگاه؟ کاش تا قبل رفتنم این مشکل حل شه..وگرنه توی اون شهرغریب دست و پنجه نرم کردن با این مشکل خیلی سخته و مطمئنا باعث میشه تمرکز نداشته باشم رو درس...ای خدا میدونم بازم داری امتحانم میکنی ..خدایا امتحاناتت دارن خیلی سخت میشن. کمکم کن این بار هم مردود نشم..پناهم باش مخاطب خاص من. خیلی دوست دارم توروشکر که هسی وگرنه تحمل این همه درد غیرممکن بود..شبمو بخیرکن....

این روزها انگار حتی با خودم هم رو راست نیسم إنقد دلم را نادیده گرفته ام که دیگر صدایش را نمیشنوم انگار او هم فهمیده که دیگر برایم اهمیتی ندارد ساکت شده است دیگر بیقراری نمیکند بیچاره دلم چقدر مظلومانه توی سینه ام جاگرفته است!...

نمیدونم ذهنم مشغوله یا کلا خواب باهام قهر کرده..واقعا دارم خسته و عصبی میشم..وای خدایا این پشه ها هم وقت گیر آوردن:-@ کسی واس رفع این مرض راهی سراغ داره بگه..چشام خسته میشه اما خوابم نمیبره..واقعا نظم زندگیمو بهم زده این بیخوابی..موندم اگ ایشالله دانشگاه قبول شدم چیکارمیخوام بکنم؟ إنقد دیر خوابیدن و زودبیدار شدن واقعا وحشتناکه..هوف خدایاا :-(...

نمیدانم چرا اینقدر این روزها میخندم، چرا با یادآوری زخمهایم خنده ام میگیرد،،،شاید این همه بی عار بودنم ،برایم خنده دار باشد..شاید میخواهم با خندیدنم به دنیا بگویم : آهای ! می بینی؟ من هنوز سرپا هستم!!!شاید این بهترین انتقام از دنیاباشد...:-)...

گاهی اوقات آدم دلش میخواد با یکی درد و دل کنه.. میره به وب های مختلفی سرمیزنه ک با یه دوست هم کلام بشه اما دریغ از یک نفر...بازم لطف خدارو میبینی؟ نمیخواد هم زبونی پیدا بشه ک من با خودش حرف بزنم و درد و دل کنم..چه شنونده ای بهتر از تو خداجونم!! این روزا بخوای با یه دوست درد و دل کنی یه چشمش به توإ یه چشمش به گوشیه تو دستشه که ببینه فلانی جواب پی امش رو داده یا ن؟؟ این دنیای مجازی واقعا داره کل زندگی هممون رو باخودش درگیر میکنه ...خخخ یهو یاد این اس ام اسه افتادم : دیروز اینترنتمو جمع کردم با اعضای خانوادم آشنا شدم..پدرم آدم خیلی سرشناسیه..مادرمم خیلی خانوم خوبیه...

نمیدانم چرا اینقدر این روزها میخندم، چرا با یادآوری زخمهایم خنده ام میگیرد،،،شاید این همه بی عار بودنم ،برایم خنده دار باشد..شاید میخواهم با خندیدنم به دنیا بگویم : آهای ! می بینی؟ من هنوز سرپا هستم!!!شاید این بهترین انتقام از دنیاباشد...:-)...