نوشته های یکی از ته تغاری های خدا

پاییز با فرشی زرد و نارنجی در راه است و تابستان با چهره ای گرفته در حال جمع کردن چمدانش.گویا تابستان که یکی از پرکارترین فصل ها است, حوصله ی 9ماه بیکاری را ندارد ...بیایید به بدرقه اش برویم "به سلامت برگردی تابستان"...

سلام امروز با یه حال خوب توی اتاق خودم آپ شدم...خداروشکر که این هفته کلاسا تشکیل نشد و برگشتم شهرم و کنار خانواده ی عزیزم..فرصت شد حسابی با خودم خلوت کنم و به خودم انرژی مثبت بدم ..خداروشکر دوباره انگیزم واس درس خوندن برگشت .. دیگه واقعا میخوام متمرکز شم به هدفم و به هیچ مزاحمی اجازه نمیدم که انگیز...

دلم عجیب گرفته.. !!غربت و آدماش دارن عذاب آور میشن برام.خیلی نامردیه ک تو بخاطر بعضیا با کسی در بیفتی بعدش همون بعضیا بیان طرف اونو بگیرن.واقعا بعضیا لیاقت خوبی رو ندارن..چقد دوس داشتم کنار بهترین رفیقام می بودم.رفیقای دانشگاه قبلیم.زهرا ،هنگامه ، رقیه..هعی افتادم گیر چن تا بچه مچه ک گنده تر از دهنشون حرف میزنن.. خدایا کمکم کن بی تفاوت باشم خدایا به یادم بیار که من ب خاطر هدفم اومدم اینجا ن این حرص خوردنا..خدایا کاری کن با وجود تو این شهر و این تنهایی رو تحمل کنم و با عشق و علاقه ی تمام به هدفم فک کنم...واقعا اگ این وبلاگ نبود این درد و دلای روزانمو کجا می نوشتم..هعی روزگار.. ...

این روزها انگار حتی با خودم هم رو راست نیسم إنقد دلم را نادیده گرفته ام که دیگر صدایش را نمیشنوم انگار او هم فهمیده که دیگر برایم اهمیتی ندارد ساکت شده است دیگر بیقراری نمیکند بیچاره دلم چقدر مظلومانه توی سینه ام جاگرفته است!...